Een korte vakantie met Lisanne

Ook dit jaar zijn we weer gaan varen met onze dochter; water en bootjes hebben tenslotte een grote aantrekkingskracht voor onze Angelman en dat geldt gelukkig ook voor haar ouders. Tot Lisanne’s favoriete naslagwerken horen dan ook zeker de folders van bootjes (die we letterlijk verzamelen voor haar) en de exemplaren van het blad Motorboot (idem). Wanneer ze bij ons thuis is pakt ze vaak een tas vol met zulke waterwerkjes die ze vervolgens van hot naar haar het huis door sleept. Maar dat terzijde, we hebben begin juni Friesland bezocht. Niet voor de eerste keer, maar voor ons een provincie die met zijn vele waterwegen, authentieke stadjes en dorpjes en vriendelijke mensen altijd boeit.

Friesland

Omdat we maar een kleine week hadden werd het een korte trip langs Stavoren, IJlst, Joure en Lemmer. Als we varen komt Lisanne nu eens gezellig bij ons aan dek kijken, een kopje thee drinken of een tekening maken. Maar ze zit ook vaak op bed geboeid het verdwijnende water van de hekgolf te observeren, terwijl ze ondertussen kralen rijgt of met blokken speelt.

We proberen niet te lang te varen en zo rond 15 a 16 uur ergens aan te leggen; dan hebben we meestal wel een ligplaats aan de wal (zodat we niet dubbel hoeven te liggen en Lisanne dus makkelijk van boord kan) en kunnen we de omgeving ook nog uitgebreid lopend verkennen. Goed tegen al dat stil zitten…. Na het eten gaan we meestal nog weer even de wal op, lezen we nog wat en doen vaak redelijk op tijd het licht uit. De buitenlucht en de stilte ’s avonds maken dat we als de bekende rode bloemen slapen.

’s Ochtends na het ontbijt doen we meestal nog even wat boodschappen, kopen een krant en plannen wat we die dag gaan doen. Allemaal simpele dagelijkse dingetjes, maar Lisanne geniet ervan en wij ook. Na de vakantie ging Lisa weer welgemoed terug naar haar nieuwe woning, waar ze sinds 1 januari van dit jaar samen met 14 andere cliënten woont. Daar geniet ze haast net zo als wanneer ze met ons aan het varen is, maar dat is een heel ander verhaal voor een volgende keer…