Rode Baret met blaren loopt ruim 4500 euro bij elkaar!

Nina Foundation vrijwilliger Henk Vreeswijk heeft van 19 juli t/m 22 juli 2011 de 4-daagse van Nijmegen uitgelopen. Een wereldprestatie! In totaal heeft hij 4.534,34 euro binnengehaald.

Na enige voorbereiding was het dan zover: de Nijmeegse 4 daagse stond voor de deur. Ik ben op maandag richting Nijmegen vertrokken en na wat parkeerellende kwam ik aan op mijn slaaplocatie Heumensoord, een plek waar alle militairen zouden verblijven. Ik had mijn slaapzak uitgerold en ben al gaan snurken om een uur of zes vanwege het mooie slaappatroon van mijn bengel Henk die Angelman syndroom heeft. Net als vorig jaar hebben ze op dit kamp een mooie wekker die gaat om drie uur in de ochtend. Deze wekker bleek ingezongen te zijn door Arthur Brown die met het nummer ‘god of hellfire’ in de jaren 60 een hit scoorde.

Eerste dag

Na het wakker worden begonnen we aan de 1e dag wandelen. Het ging allemaal vrij vlot. We waren ruim op tijd binnen en er leek niets aan de hand. Totdat ik mijn schoenen uittrok en twee blaren zag. Dat was wel minder met nog drie dagen te gaan, maar goed, niet klagen en aftapen die hap.

Tweede dag

De tweede dag ging ook vrij vlot. Na Arthur Brown weer gehoord te hebben, zette ik het ene been voor het ander. Ik was te gast bij Giel op 3FM. Hij stelde mij kort wat vragen over mijn sponsorloop. Echt een leuke ervaring was dat. Uiteindelijk aangekomen op het kamp zijn we even een biertje wezen doen. Dat ene biertje werden er tien. Na dat tiende biertje waren we zo verstandig om een tukje te gaan doen, geluk bij ongeluk werden we op tijd wakker voor het avondeten. Daarna zijn we even gaan hardlopen om de spieren los te gooien. Mijn maat had gehoord dat hardlopen goed was na een dagje wandelen. Het zal wel en ik deed dan ook vrolijk mee.

Derde dag

De derde dag is wel de leukste dag van allemaal, zoveel mensen had ik nog nooit bij elkaar gezien. Wat een gezelligheid! In elk dorp kreeg je snoep, fruit, drinken of maakten we gewoon een praatje. Deze dag wordt ook wel de “zeven” heuvelenloop genoemd. Ik had een inschattingsfout gemaakt. Ik had al wat blaren en mijn voeten branden ook enorm, maar ik bleef net zo hard lopen als de dagen daarvoor en dat merkte ik meteen na mijn 1e rust. Ik kakte helemaal in. Ik was niet vooruit te branden en mijn maat knikte met zijn hoofd. Hij had al gezegd: we gaan te hard. Maar goed uiteindelijk kwamen we aan in Groesbeek. Wat een mooi dorp is dat zeg. Daar werden we getackeld door een collega die ons verplichtte een paar biertjes te doen. We zijn niet makkelijk over te halen, maar namen toch een biertje. Het werden er drie en na de derde werd ik een beetje lichtjes in het hoofdje. Daarna zijn we netjes verder gelopen en meteen bij aankomst op bed geploft!

Vierde dag

De vierde dag nog eerder eruit, vanwege de aankomst op Via Gladiola. Wat een gekkenhuis: al die mensen in Grave en Cuijk. Echt geweldig, wat een sfeer proef je daar. De laatste dag heb ik vaak moeten denken aan het goede doel waar ik voor liep. Dat gaf mij zoveel energie dat ik uiteindelijk Nijmegen in kwam. Wat ik toen heb gezien is abnormaal. Mensen met feesttenten, speakers, verklede mensen, jong en oud. Iedereen deed mee aan het feest! Gewoon een volksfeest! En dan voel je de pijn niet meer! Zeker als militair heb je zoveel aanspraak van kinderen, vrouwen en oude mannetjes die in het verleden ook gediend hebben voor volk en vaderland. Het was een geweldige intocht waarbij wij onze hoogste baas hebben begroet en natuurlijk de dames van de welbekende blarenpleisters waar wij allebei een knuffel van kregen.
Het allerbelangrijkste stond aan het einde van de rit, namelijk de moeder van mijn angel, Chantal. Zij was helemaal uit Den Haag gekomen om mij binnen te klappen. Geweldig toch!

Toen wij elkaar in de armen vlogen was de 4-daagse ten einde. Ik had het gehaald met als voornaamste redenen bekendheid en een mooi bedrag binnen te halen voor alle mensen en kinderen die te maken hebben met dit moeilijke syndroom. Angelman syndroom en de Nina Foundation op de kaart zetten, ik denk dat het is gelukt! Eén van de mooie dingen die ik heb gezien is dat toch ongeacht je kleur, handicap, jong, oud, dik, dun, of Hagenees zijn, iedereen er tijdens 4-daagse bij hoort en niemand buitenspel staat. En dat heb ik tijdens mijn wandelingen wel beseft. Het is dus nog niet te laat in Nederland. Laten we de Nijmeegse 4-daagse als voorbeeld nemen hoe we met elkaar om moeten gaan in de nabije toekomst. De wonderen zijn de wereld nog niet uit.
Het bedrag dat uiteindelijk is binnen gekomen voor de Nina Foundation is ongekend. Vooraf had ik niet zo hoog ingezet, maar als je zelfs van je oude cluppie ODB een bedrag binnen krijgt sta je toch wel even te kijken. Het eindbedrag dat is binnen gekomen is 4.534,34 euro!!! Dit bedrag helpt onze foundation meteen met het lopende onderzoek!

Henk Vreeswijk