| wo mei 30 @19:15 - 09:30 Wat komt er op ons af |
| di juni 05 @19:15 - 09:30 Wat komt er op ons af |
| vr juni 08 @13:00 - 05:00 Informatiemiddag voor familiementoren, -bewindvoerders en -curatoren |
Tamara en ik bezochten 11 september het Erasmus Medisch Centrum in Rotterdam voor een gesprek met de twee mensen, die in het onderzoek naar de oorzaak en mogelijke behandeling van het Angelman syndroom zo’n belangrijke rol (gaan) spelen. Ype is bovendien per 1 juli 2009 als hoogleraar aan het Erasmus MC benoemd en daar wilden we hem ook nog van harte mee feliciteren.
Omdat de huidige onderzoeksresultaten rond CaMKinase al eerder in onze nieuwsbrief besproken zijn en door Ype afgelopen jaar nog uitvoerig op de Angelman contactdag is toegelicht, hebben we met name geprobeerd wat meer persoonlijke gegevens op tafel te krijgen. Maar we wilden natuurlijk eerst graag weten wat de leerstoel is die Ype nu bekleedt en hoe beiden tegen het onderzoek en de mogelijke resultaten aankijken. Welnu, de leerstoel is in de moleculaire neurobiologie en het onderzoeksgebied focust zich op de cellulaire en moleculaire basis van het geheugen, met speciale aandacht ook voor mentale retardatie. Over wat het onderzoek kan opleveren zijn beiden optimistisch, maar “we kunnen geen garantie op een voor Angelman patiënten positief resultaat geven”. Begrijpelijk natuurlijk, maar we merken uit het enthousiasme van beiden dat het onderzoek ons een grote stap voorwaarts moet kunnen brengen. En meer mogen we voorlopig ook nog niet verwachten.
Wat doet Caroline naast haar onderzoek nog meer in de komende 4 jaar? Zij doet aan sport: schermen, paardrijden en joggen. Speelt al 14 jaar harp en heeft een uitgesproken passie voor anatomisch correct tekenen. Ze doet dat alles met dezelfde gedrevenheid waarmee ze ook met haar onderzoek gestart is. Of liever, waarmee ze ook al daarvoor met het onderwerp disfunctioneren van hersenen bezig was. Caroline hoorde bijvoorbeeld dat de voor haar afstuderen door haar begeerde plek op het laboratorium van Ype al vergeven was. Sprak daarover met Ype en zei (ongeveer letterlijk, volgens Ype): “ik vind het niet zo leuk dat ik niet op je lab kom, maar ik heb al wel de nodige artikelen voor wie het wel wordt…”. En Ype herzag zijn besluit. Zonder die instelling van Caroline hadden we dus de start van het onderzoek misschien nog (lang) niet zien gebeuren! En oh ja, Ype vertrouwde ons nog toe dat Caroline zich in het exclusieve gezelschap van Honorary Exchange Masters bevindt en aan een uitwisselingsprogramma met de faculteit Neuro Science van de UvA deelneemt. De vereniging voelt zich vereerd, heb ik haar gezegd.
Ook Ype heeft soms nog tijd voor andere dingen over, vertelde hij ons, hoewel wetenschappelijke lectuur in zijn vakgebied Tamara en ik bezochten 11 september het Erasmus Medisch Centrum in Rotterdam voor een gesprek met de twee mensen, die in het onderzoek naar de oorzaak en mogelijke behandeling van het Angelman syndroom zo’n belangrijke rol (gaan) spelen. Ype is bovendien per 1 juli 2009 als hoogleraar aan het Erasmus MC benoemd en daar wilden we hem ook nog van harte mee feliciteren. wel op nummer 1 staat. Maar ook paleontologie heeft zijn belangstelling en eigenlijk is lezen gewoon een hobby. Naast duiken trouwens, waarbij geldt dat hoe meer haaien hij ziet, hoe beter (we hebben hem op minder riskante hobby’s gewezen). Fietsen geeft energie en prima ideeën is hem gebleken en dat schaatsen op natuurijs ook op zijn lijst voorkomt, verbaasde ons niet echt. En verder kenschetst hij zich als een workaholic met een gezin met twee kinderen!
Twee bijzondere mensen kortom, die beiden hun hart verpand hebben aan een bijzondere groep mensen. Waar zij ons alvast bedankten voor de bijdrage die ouders, grootouders, verwanten en familie hebben geleverd om het onderzoek mogelijk te maken, gaat onze dank evenzeer naar hen uit. En naar onze partners het Erasmus MC en de Nina Foundation. Het worden interessante en spannende jaren die voor ons liggen, we houden u op de hoogte!
Gerrit Bonke