Een implantaat bij een Angelman

Ervaringen met het plaatsen van een implantaat

Onze dochter Marjolein is 40 jaar en woont in Veldhoven bij de Severinusstichting.
Marjolein heeft een heel laag ontwikkelingsnivo en is zeer zorgbehoeftig.
Marjolein bezoekt regelmatig de tandarts die op de Severinus praktijk houdt. Haar gebit, het onderhoud daarvan en het poetsen vraagt veel aandacht. Marjolein heeft geen problemen met tandartsbezoek. Korte behandeling laat zij toe, als het een uitgebreide behandeling is krijgt zij een half slaap tabletje (in een hele lichte dosering).
Het poetsen wel gaat moeizaam, zij vindt dit niet fijn.
Vorig jaar bleek een voortand boven, waarover al jaren geleden een kroon was geplaatst, dermate ontstoken dat de tand moest worden getrokken.
Wij als ouders vonden dat zeker niet plezierig  en er vond overleg met de tandarts plaats m.b.t. alternatieven.
De aanwezige tandarts had er 2-tal: een plaatje of een klein frame.
Beide opties vonden wij niet voor Marjolein van toepassing omdat ze eigenlijk niets kan velen in en rond haar gezicht. Zo wil zij b.v. ook nooit iets op haar hoofd.
Ons voorstel om een implantaat te plaatsen werd nogal  sceptisch ontvangen Wie zou dat willen doen en zou Marjolein al dat gefriemel in haar mond wel toelaten. Onze zoon heeft een vriend die implantoloog is en we hebben hem om advies gevraagd.
Het 1e bezoek van Marjolein aan zijn praktijk werd door haar goed ervaren en de implantoloog (die geen ervaring heeft met laagnivo verstandelijk beperkten) vond het een uitdaging om een implantaat te plaatsen.
De afspraken werden gemaakt. De dag dat “de operatie”plaats vond hebben we haar iets meer gesedeerd. Achteraf bleek dat helemaal niet nodig want de ingreep verliep zeer voorspoedig en het 1e deel werd geplaatst. In de periode daarna verliep het genezingsproces heel goed. Na nog een drietal bezoeken werd de tand afgelopen januari definitief geplaatst en heeft Marjolein weer een “mooi aanzien”. We zijn blij dat we doorgezet hebben.
De implantoloog zei wel het belangrijk te vinden, dat ouders bij de behandeling aanwezig waren. Dat gaf zoveel vertrouwen voor Marjolein, dat zij zich gewillig liet behandelen. Zijn conclusie was dat, wel onder goede begeleiding, ook gehandicapten van een laagnivo voor een implantaat behandeld kunnen worden.
Inmiddels zijn ook de kosten bekend (ca € 2200), maar deze kosten zijn in haar geval geheel vergoed door haar ziektekostenverzekering.

Ed Muris, dat is de implantoloog van M3 in Valkenswaard, die Marjolein heeft behandeld, laat nog weten, dat hij wel veel ervaring heeft met patiënten met het syndroom van Down voor het plaatsen van implantaten. Maar Marjolein is voor hem de eerste cliënt met een heel laag niveau. Wat ons als ouders ook zo getroffen heeft: Ed heeft zelf de toestemming bij Marjolein's verzekering aangevraagd en in orde gemaakt.

Netty Verdonk, juli 2011